Interviews over respect

Denise zit in HAVO 5 en wil Journalistiek gaan studeren. Ze houdt van schrijven en doet dat volgens ons heel goed, dus schrijft ze af en toe stukjes voor InDifferent. Voor de week van respect 2020 heeft Denise verschillende leerlingen geïnterviewd over respect. De interviews vind je hieronder.

‘Respect is voor mij als je andere behandelt zoals jezelf behandeld wilt worden.’
– Svetlana 

Vandaag, dinsdag 10 november 2020, werd Svetlana, leerling VWO 3 geïnterviewd over respect. Zij zit bij InDifferent, een groep die zich inzet voor diversiteit, respect en tegen discriminatie op school. Tijdens het interview kwam de mooie mening en de prachtige antwoorden van Svetlana naar voren en ontstond er een leuk gesprek over respect.

Voor wie Svetlana respect heeft.
‘Ik heb respect voor meneer Noteboom en alle mensen die bij de Indifferent horen. Meneer Noteboom durft alles te doen en te zeggen wat hij wil. Hij is nergens bang voor’, vertelde ze.

Ook is ze erg blij dat Indifferent bestaat.
‘Ik weet dat het heel lastig is om jezelf te zijn en door het te uiten in zo’n groep vind ik het heel mooi en daar heb ik erg veel respect voor.’

Voor wie Svetlana geen respect heeft.
Natuurlijk zijn er mensen voor wie je weinig tot geen respect hebt. Door iemand te kwetsen en te kleineren kun je al heel snel respectloos zijn. Soms weet je van jezelf dat het niet kan wat je aan het doen bent, maar heb je niet door dat je daarmee ook heel erg respectloos bent. Sommige mensen zijn bewust respectloos naar anderen toe, sommige mensen zijn juist onbewust respectloos naar anderen toe. Je hebt ook mensen die anderen altijd blijven respecteren en dat zo goed mogelijk proberen te doen.

Svetlana aan het woord: ‘Ik probeer om altijd met respect met anderen om te gaan. Ik kan niet opeens heel erg gemeen gaan doen tegen iemand. Dat vind ik gewoon echt niet kunnen. Natuurlijk zijn er mensen met wie ik liever niet om zou willen gaan. Personen die ik niet mag bijvoorbeeld of mensen die zelf geen respect hebben.’

Hoe respect word laten zien.
‘Ik laat respect aan anderen zien door bijvoorbeeld voor ze op te komen als er iets gebeurt. Dan weten ze dat je er voor ze bent. Of natuurlijk door te laten zien dat je ze accepteert.

Wanneer respecteren moeilijk wordt.
‘Ik vind iemand respecteren erg moeilijk wanneer iemand heel erg egoïstisch doet.’ Als voorbeeld gaf Svetlana: mensen die zomaar door een gesprek tussen personen onderbreekt. Of mensen die dingen zeggen die helemaal niet kunnen. ‘Het is voor mij dan lastig om hun met respect te behandelen.’

Wanneer respecteren makkelijk wordt.
‘Ik vind iemand respecteren makkelijk als ze zelf ook respect hebben. Wanneer ze laten zien dat ze volwassen genoeg zijn om met andere mensen om te gaan zoals ze dat zelf ook zouden willen.’

De week van  respect
Svetlana vindt de week van het respect erg belangrijk. Veel mensen denken dat ze stoer zijn als je andere mensen zonder respect behandeld, omdat je dan bij een bepaalde groep hoort volgens haar. Ze vind dat door deze week je mensen kan laten herinneren dat het niet alleen om groepsdruk gaat, maar om andere mensen en hoe ze zich voelen.

 

‘Ik vind dat respect is dat je omgaat met iemand waarvan het niet snel uitmaakt hoe die persoon is en dat je mensen steunt. Respect is voor mij ook dat je niet meteen een oordeel over iemand hebt als die een keer niet aardig is, maar dat je kijkt naar de persoon in het geheel.’
– Baberiye

Vandaag, woensdag 11 november 2020, werd Babirye, leerling brugklas, geïnterviewd. Ook zij zit bij InDifferent. Het mooie verhaal van Babirye kwam naar voren en een prachtig gesprek over respect ontstond.

Voor wie Babirye respect heeft
‘Ik heb respect voor mijn zusjes en voor mijn ouders. Voor mijn vader, omdat hij kanker heeft gehad en voor mijn moeder, omdat ze anorexia heeft gehad. Mijn ouders hebben elkaar daarin erg kunnen steunen. Voor mijn zusjes heb ik respect, omdat we allemaal hechtingsproblemen hadden. Samen hebben we elkaar kunnen helpen.’

Voor wie Babirye géén respect heeft.
‘Er zijn wel mensen die ik niet aardig vind en ook zijn er mensen waarvan ik denk: “Waarom die je dit nou?’ Dat is gewoon heel respectloos wat je doet. Ik merk dan wel dat ik minder respect heb voor zulke mensen.’ Als voorbeeld gaf ze een vriendin en iemand met wie ze niet omgaat. Stel iemand doet niet aardig en zegt uit het niets: ‘Goh, wat stink jij erg?’ ‘Dan heb ik minder respect voor die persoon, omdat hij of zij nooit tegen mij praat.’Stel een vriendin zou dat zeggen dan zou ze het respecteren. ‘Ik zou zelfs blij zijn als een vriendin dat eerlijk zou zeggen.’

Hoe respect wordt laten zien
‘Ik denk dat je respect vooral aan iemand anders kan laten zien door diegene te helpen.’ Een voorbeeld: Iemand helpen als hij/zij een vraag stelt. ‘Het is dan gewoon beter als je helpt. Helpen vind ik belangrijk om te laten zien aan de ander dat je respect hebt.’

Wanneer respecteren moeilijk is
‘Ik vind het moeilijk om iemand te respecteren als iemand een gemene opmerking over mij maakt. Dan kan ik niet heel respectvol me diegene praten. Dan praat ik ook niet aardig tegen diegene, omdat die persoon mij dan gekwetst heeft en als iemand mij kwetst heb ik er heel veel moeite mee om dan respect voor die andere te tonen.’

Wanneer respecteren makkelijk is
‘Ik vind iemand respecteren makkelijk als het een heel aardig persoon is en als het ook iemand is die niet gelijk boos wordt als je even aan het nadenken bent hoe je een persoon zo goed mogelijk kan helpen. Dus eigenlijk als die persoon geduldig is’.

De week van respect
Babirye vind het belangrijk dat de week van respect er is. Ze vind het namelijk belangrijk dat er word stilgestaan bij dit onderwerp. Ook vind ze dat respect er niet vanzelf is en dat je er zelf iets aan moet doen om respect te hebben en dat terug te krijgen. Babirye: ‘Zonder respect voor elkaar zou het in de wereld een grote chaos zijn.’

‘Respect voor mij is accepteren zoals de ander is en niet over elkaar gaan roddelen.’
– Puck

Vandaag, woensdag 11 november 2020, werd Puck, leerling 3VWO, geïnterviewd over respect. Zij zit bij de groep van InDifferent. Een gezellig gesprek vond plaats. Het mooie verhaal van Puck kwam naar voren. Haar meningen waren duidelijk en interessant om aan te horen.

Voor wie Puck respect heeft
‘Ik heb respect voor een jongen uit mijn klas, best wel veel respect. Hij heeft een hersenbloeding gehad toen hij drie maanden oud was. Daardoor is hij aan de linkerkant van zijn lichaam helemaal verlamd’, verteld Puck. Ze ziet dat de jongen het soms best wel moeilijk heeft. ‘Hij heet steunzolen, dus hij loopt ook een beetje anders. De kinderen uit de klas maken daar grapjes over en ik vind dat je dat gewoon niet kan doen. Je moet er gewoon respect voor hebben.’ 
Puck probeert de jongen uit de klas zoveel mogelijk te helpen en zorgt daarom ook voor afleiding zodat hij niet steeds meer denkt aan de opmerkingen die worden gemaakt.

Voor wie Puck géén respect heeft
Er is een verschil tussen iemand niet mogen en niet respecteren. Je kan iemand niet mogen, maar wel respect hebben voor die persoon. Puck vervolgt: ‘Sommige mensen vind ik niet heel aardig, maar het is niet zo dat ik voor hun geen respect heb. Ik mag ze gewoon niet, maar ik respecteer ze verder wel.’

Hoe respect wordt laten zien
‘Ik laat respect aan anderen zien door met ze mee te leven. Ook toon ik medelijden aan andere mensen. Begrip tonen vind ik dan ook erg belangrijk.’

Wanneer respecteren moeilijk is
‘Ik vind iemand respecteren moeilijk als iemand mij ook niet respecteert. Dat gaat moeilijker, want dan wil je eigenlijk zo snel mogelijk weg en uit de buurt blijven. Je moet wel respect blijven tonen. Het gaat lastiger, maar je moet blijven proberen respect te geven.’

Wanneer respecteren makkelijk is
‘Ik vind iemand respecteren makkelijk als die persoon ook respect heeft voor jou. Ook als die persoon begrip heeft voor jou is het makkelijker om zo’n persoon te accepteren.’

De week van respect
Puck vind de week van respect heel leuk bedacht en vind het ook heel belangrijk. Ze verteld dat mensen nog steeds niet altijd respect hebben voor elkaar. Als voorbeeld geeft ze twee mensen van hetzelfde geslacht die hand in hand met elkaar lopen in de stad. Sommige mensen slaan ze dan in elkaar. Puck vind dat erg teleurstellend. Ze verteld dat je mensen gewoon moet accepteren om hoe ze zijn. ‘Je kunt het dan beter voor je houden en respect tonen.’

‘Respect is voor mij dat je iemand in zijn normen en waarden laat ondanks je het niet eens bent met zijn of haar keuzes en mening.’
– Silke

 

Vandaag, donderdag 12 november 2020, werd Silke, leerling 6 VWO  geïnterviewd over respect. Ze zit bij de groep van InDifferent. De korte, maar mooie antwoorden kwamen naar voren. Een leuk gesprek over respect ontstond.

Voor wie Silke respect heeft
‘Ik heb respect voor in principe iedereen totdat ze iets doen waardoor mijn respect verdwijnt’ Als voorbeeld werd gegeven: Mensen die plots racistische of homo fobische opmerkingen maken. ‘Als dit niet het geval is, heb ik in principe voor iedereen respect.’

Voor wie Silke géén respect heeft
Om vele redenen kun je geen respect hebben voor mensen. Mensen maken opmerkingen die echt niet kunnen. Anderen worden uitgelachen, omdat ze iets doen wat voor die persoon dan als grappig word ervaren terwijl de persoon die word uitgelachen het als heel vervelend ervaart. Je kunt ook simpelweg zeggen, net als Silke: ‘Ik heb geen respect voor mensen die geen respect tonen naar andere mensen.’

Hoe respect wordt laten zien
‘Ik laat respect aan een ander zien door ze te behandelen zoals ik zelf ook behandeld wil worden en hun niet meteen een oordeel te geven vanwege een bepaald ding dat zij doen of hebben.’

Wanneer respecteren moeilijk is
‘Ik vind iemand respecteren lastig worden als iemand zich als een klootzak gedraagt’, verteld Silke. Ze vind het lastig om aardig te blijven te doen tegen mensen die zich vervelend gedragen, maar zij denkt dat het nog wel komt met volwassenheid.

Wanneer respecteren makkelijk is
‘Ik vind iemand respecteren makkelijk als ze jou ook makkelijk terug respecteren. Het moet van beide kanten komen.’

De week van respect
Silke vind de week van respect een goede opzet. Ze vind dat veel kinderen nog denken dat ze respectvol zijn, maar dat eigenlijk helemaal niet laten blijken. Daarnaast vind ze het handig als erover word gepraat en een discussie open word gemaakt.

‘Ik denk dat respect is dat je mensen accepteert ondanks hoe ze doen en wie ze zijn en dat je hun geloof daarbij accepteert.’
– Joëlle

Vandaag, vrijdag 13 november 2020 werd Joëlle, leerling Brugklas, als laatste geïnterviewd. Ook zij zit bij Indifferent. Een groep die zich inzet voor diversiteit, respect en tegen discriminatie op scholen is. Al vroeg in de ochtend, 08:10, werd het interview gehouden in de mediatheek. Een interessant gesprek over respect vond plaats.

Voor wie Joëlle respect heeft
Joëlle heeft respect voor meneer Noteboom. ‘Hij had een lastige tijd gehad vroeger en praat er nu ook heel open over met andere mensen. Door zijn verleden heeft hij InDifferent opgericht en dat vind ik heel knap.’

Voor wie Joëlle géén respect heeft
We kennen hem allemaal. Donald Trump. De man die laatst de presidentverkiezingen had verloren en vervolgens niet tegen zijn verlies kon. ‘Een nare man’, vinden de meeste mensen dan ook. ‘Voor Trump heb ik geen respect’, verteld Joëlle. Maar niet alleen voor de oude president van Amerika heeft ze geen respect. Ook voor anderen heeft ze geen respect. ‘Sommige mensen doen gewoon zo anders dat je je het niet kan voorstellen en dan vraag ik me af waarom ze zo doen en dan vind ik het lastig om respect te hebben voor mensen.’

Hoe respect wordt laten zien
Op vele manieren kan respect worden laten zien. Je kunt simpelweg gewoon beleefd zijn. Eens in de zoveel tijd iemand een compliment geven. Iemand helpen als hij of zij die hulp nodig heeft. Elk persoon heeft zijn eigen manier om respect te tonen naar een ander. Joëlle vervolgt: ‘Ik laat respect aan anderen zien door er voor een persoon te zijn, maar ook door gewoon aardig te zijn en door een ander proberen te begrijpen.’

Wanneer respecteren moeilijk is 
‘Ik vind iemand respecteren moeilijk als die persoon heel anders is dan wij en echt een hele andere gedachtengang heeft. Dat vind ik soms best lastig, maar toch probeer ik om diegene dan te respecteren, maar dat lukt niet altijd.’

Wanneer respecteren makkelijk is
‘Ik vind iemand respecteren makkelijk als een persoon ook respect heeft voor mij. Dan ga ik ook snel respect hebben voor de ander. Als een ander dezelfde dingen doet en begrijpt respecteer ik diegene ook makkelijker.’

De week van respect
Joëlle vind het goed dat er aandacht word besteedt aan respect. Ze vind dat mensen daar vaak niet over na denken. Volgens haar vinden mensen dat ze al te snel respect hebben voor iedereen. Nu kunnen ze erbij stil staan en erover nadenken vindt ze.

Interviews over pesten

Voor de Week tegen Pesten van 2020 hebben we twee interviews gehouden: met een leerling die heeft gepest en een leerling die is gepest. Lees hieronder de interviws met Jesser en Robin. 

"Hoe een slachtoffer van pesten zelf een pester werd." - Jesser

Relaxt komt hij het klaslokaal waar we hebben afgesproken binnen lopen. Leuke gozer, stoere kledingstijl en coole haren. Gewoon een prima brugklasser van 13 jaar. Laten we hem voor het gemak even Jesser noemen. Zijn echte naam is anders maar voor dit verhaal  hebben we hem deze naam gegeven. Iets met privacy enzo. Jesser appte ons dat hij op de basisschool iemand was die andere kinderen heeft gepest. En daar wilde hij wel over vertellen. Wauw, wat stoer dat hij daarover durft te praten, dachten wij.  Want ja, dat is vast niet iets waar je trots op bent.  Meteen een afspraak gemaakt.

En daar zit ie dan, tegenover Elmar van InDifferent die het interview afneemt. Jesser roert in zijn kopje thee als hij begint te vertellen. Hij vertelt dat hij geboren is in Amsterdam, op zijn vierde naar deze regio is verhuisd en binnen 8 jaar op vier verschillende basisscholen heeft gezeten. En nu zit hij op het Dorenweerd College en heeft het daar prima naar zijn zin. Hobby’s? Voetbal, een potje basketbal en Netflix films kijken. 

Vier basisscholen in acht jaar tijd
“Ik had altijd veel problemen met andere kinderen en met de leraren. Ik was eigenwijs en ik vond het gewoon niet leuk op school. En als ik het niet leuk op school vond, dan stopte ik met werken en deed niet zo veel meer. Dan verhuisde ik naar een andere school om het daar opnieuw te proberen. Maar op die volgende school herhaalde de geschiedenis zich: weer problemen met andere kinderen en met leraren. En zo heb ik dus op vier verschillende basisscholen gezeten”

Van gepest worden naar zelf pesten
Verder in het gesprek vertelt Jesser dat hij niet alleen zelf een pestkop is geweest, maar dat hij zelf óók gepest is tijdens de jaren op de basisschool. Hij zegt hierover: “Ze zeggen wel eens dat mensen die zelf gepest zijn, later ook zelf gaan pesten. Dat is precies wat er met mij gebeurd is. Ik ben tot en met groep 6 van de Basisschool gepest en daarna ben ik zelf gaan pesten.”

Waarom ik gepest werd? Er volgt een lange stilte. “Goeie vraag…ik weet het niet. Ik denk dat de meeste kinderen eigenlijk geen idee hebben waarom ze gepest worden. Om de meest stomme redenen eigenlijk. Mijn moeder had bijvoorbeeld voor mijn verjaardag cup cakes gebakken die een beetje zwart waren aan de onderkant, en tijdens het trakteren werd ik daarom uitgelachen en gepest. Nou ja, dat soort stomme dingen…”

“Op een van de scholen waar ik op heb gezeten was er zeg maar een ‘hoog testosteron gehalte’. Allemaal jongens die de stoerste van de school wilden zijn. En toen ik weer eens door een van de jongens werd gepest, zei mijn moeder zoiets van: dan moet je ‘m een keer voor zijn bek slaan, dan houdt ie er wel mee op.  Ze zal het niet zo letterlijk hebben gezegd, maar mijn moeder is wel zo’n type van ‘oog om oog, tand om tand’. Met andere woorden: Als jou iets wordt aangedaan, dan doe je het gewoon terug. Nou, dat heb ik dus toen maar gedaan.”

Pesten als zelfverdediging
“Ik begon het op een gegeven moment ook nog leuk te vinden, dat pesten en dat slaan. Want toen ik terug begon te meppen, stopte het pesten. Het werkte dus! En ik merkte dat ik even sterk was als zij (ik was ook wat groot voor mijn leeftijd, dat hielp). Ik voelde dat ik meer ‘macht’ kreeg en dat mijn ‘zelfverdediging’ werkte.” 
Het pesten was gestopt, maar een pestkop was geboren…

Verdrietig en gevoelloos
Hoe het voelde om gepest te worden? Jesser denkt na, hij neemt een slokje thee en zoekt duidelijk naar woorden die kunnen weergeven hoe hij zich voelde toen hij gepest werd. “Tsja, het is eigenlijk heel raar hoe dat bij mij ging. Weet je, ik werd een bepaalde periode zo erg gepest dat ik er ook wel weer aan gewend raakte. Je went op een gegeven moment aan het feit dat je gepest wordt en hoe verdrietig je daarvan wordt. Dan wordt dat je soort van ‘nieuwe normaal’ dat je je continue redelijk verdrietig voelt. Het lijkt ook wel beetje op gevoelloosheid. Iets tussen gevoelloos en verdrietig in. Zoiets.  Gelukkig is dat voorbij. Heel soms komt dat gevoel weer terug, als er iets erg is gebeurd bijvoorbeeld.” 

Karma-dingetje
Elmar vraagt vervolgens: Maar waarom ben je zelf gaan pesten als je weet hoe verdrietig dat voor iemand kan zijn? Was je je daar bewust van?
“Nee, niet echt. Ik vond het meer een ‘karma-dingetje’: zij hebben mij jarenlang gepest en daarna heb ik hun gepest. Misschien als een soort van wraak. Ik ging op school ook kinderen gewoon slaan en uitschelden als ik merkte dat zij andere kinderen aan het pesten waren. Tot bloedens toe. Er werd toch nooit opgelet op het schoolplein, dus ik kwam er bijna altijd wel mee weg. Op een paar keer na..”

Spijt?
“Eeeehhhhhhhm, ja en nee. Ik snap echt wel dat ik mensen pijn heb gedaan maar het heeft er wel voor gezorgd dat ik het nu niet meer doe.” Ik ben nu blijer, dat helpt. Tot een paar maanden geleden had ik niet veel vrienden. Dus ja, dan kon ik net zo goed gaan pesten omdat toch niemand me leuk vond. Nu zitten er een paar vrienden van de basisschool ook in de brugklas en dat helpt! “ 

Op de vraag of InDifferent ook te maken heeft met het feit dat hij zich wel happy voelt op school zegt Jesser: “Ja, ik vind het fijn dat er een plek op school is waar iedereen naar toe kan gaan met problemen die daar opgelost kunnen worden. Je ontmoet daar ook mensen die je kunnen helpen. Er hoeft er maar eentje tussen te zitten waarmee het klikt, en je hebt er weer een vriend bij. 

Stop energie in jezelf!
Elmar stelt hem de één-na-laatste vraag: heb je nog een boodschap voor de pestkoppen in deze wereld? Het wordt stil en je hoort zijn hersens bijna kraken. Hij wil iets zeggen wat er toe doet, zegt ie. Hij zoekt naar een soort van cliché… maar dan anders. Slokje thee, nog een stilte en dan rolt er ineens iets prachtigs uit zijn mond: “Pesters, denk eens na over waarom je aan het pesten bent. Komt het omdat je zelf gepest bent? Komt het omdat je ergens onzeker over bent? De energie die jij in anderen stopt om ze naar beneden te halen, kun je beter in jezelf stoppen om jezelf naar boven te duwen.”
Wauw, wat een wijsheid!

Het advies van Jesser aan slachtoffers van pesten.
Jesser denkt weer lang na als deze vraag aan hem gesteld wordt. Tsja, wat moet je mensen nou voor een advies geven als ze gepest worden. “Goeie vraag…nou in ieder geval niet hoe ik het heb aangepakt” 

En dan komt er na eventjes denken weer een mooi en bovenal wijs advies uit zijn puberbrein tevoorschijn: “Trek het je niet aan als je gepest wordt. Dat is super moeilijk, dat weet ik. Maar eigenlijk heeft pesten alleen maar effect op je als jij het effect op je laat hebben! Als je jezelf omringt met mensen die jou waarderen zoals jij bent, je een beetje bij hen in de buurt blijft en met hen afspreekt, dan komt het vast wel goed.”

Wat een mooie woorden. En dan ben je ‘nog maar ‘ 13 en zit je in de brugklas…Lieve ‘Jesser’,  wat ben jij een topper dat je dit met ons wilde delen! Namens InDifferent heel erg dankjewel voor dit mooie interview. 

"Gepest worden doet erg veel pijn." - Robin

“Ik ben Robin en ik ben gepest. En daardoor ben ik heel erg getraumatiseerd geraakt. Het heeft me zelfs van Havo/Vwo teruggezet naar de Mavo, omdat ik er zo veel last van had.”

BAM. Dat komt meteen binnen. Om heel eerlijk te zijn de telefoon (waar we het gesprek mee hebben opgenomen) amper aan. Maar de boodschap was luid en duidelijk: tegenover Elmar zat iemand die het de afgelopen jaren niet gemakkelijk heeft gehad en nog steeds moet dealen met een pestverleden. Je kunt je voorstellen dat het geplande voorstelrondje van Wie ben je en Wat zijn je hobby’s er na zo’n knetterende start een beetje bij in is geschoten. De boel stond meteen op scherp.  

Geen fijne basis op de basisschool
Robin (deze naam hebben wij bedacht i.v.m. privacy) zit in de tweede klas van de Mavo op het Dorenweerd College. Gelukkig gaat het nu goed en alles wijst erop dat het pestverleden is afgesloten. Maar een paar jaar geleden hing de vlag er anders bij.

“Op een één of andere manier werd ik op de basisschool er altijd uitgepikt om gepest te worden. En in groep 8 is dat geëscaleerd. Ik heb weinig herinneringen aan de tijd van groep 6 en daarvoor. Ik weet ook niet waarom, maar ik weet gewoon niet zo veel meer van die periode. Maar in groep 8 ging het echt mis. In die periode ben ik zo veel gepest en dat heeft me zo veel pijn gedaan. In die periode ben ik ook beschadigd geraakt. Dat heeft ertoe geleid dat ik vorig jaar van Havo/Vwo naar de Mavo ben gegaan. Ik kon er gewoon niet meer van leren.”

Hoe ik gepest werd? Op allerlei manieren. De ene keer gaven ze mee de hele tijd een kei harde tik en renden ze weg, de andere keer lachten ze me constant uit, of ze riepen vervelende dingen naar me. Of ze gaven me een andere naam, een heel jaar lang… En dan kregen ze het ook nog voor elkaar om dat achter de rug van de meesters en de juffen te doen. Die hadden het dus niet in de gaten en konden er – vonden zij – dus ook niet zo veel aan doen. Ik heb het ze wel verteld, maar daar is dus niets mee gedaan. 

Emotionele schade
“Natuurlijk heb ik het mijn ouders verteld. Maar die hebben vooral in het begin niet in de gaten gehad hoe erg het was. Tot ze op een gegeven moment wel zagen dat het niet goed met mij ging. En toen bleek ook wel dat ik emotionele schade had opgelopen. Ik kreeg toen ook te horen dat ik een bepaalde vorm van autisme heb en daar heb ik een enorme klap van gehad. Ik kon bijna niets meer. Ik kon niet meer leren of andere dingen doen. Ik zat het liefst in een hoekje. Waarom? Omdat een van die vervelende jongens die me altijd pestte ook autistisch was. Dat vond ik echt heel erg, dat we zeg maar hetzelfde hadden. “

“Het is zo pijnlijk om gepest te worden. Je vraagt je steeds af: waarom ik, waarom niet iemand anders. Dat wilde ik gewoon weten! Het antwoord op die vraag heb ik trouwens nooit gevonden. 

EMDR therapie
Zoals gezegd gaat het inmiddels veel beter met Robin. “Ik heb uiteindelijk een jaar lang EMDR therapie gehad. Dat is een van de zwaarte therapieën die kinderen kunnen helpen met het verwerken van een trauma. Elke vrijdag kwam ik daar helemaal gesloopt en kapot van thuis. Het weekend kon ik dan ook niet zo veel doen. Echt compleet moe. Zo’n therapie zuigt zo veel energie op. En als je ook nog eens de hele week school hebt gehad en ik ook nog eens mijn medicijnen voor ADD kreeg…Het was gewoon allemaal erg veel en vervelend.

Gelukkig ben ik nu over het trauma heen. Dankzij EMDR, zeker. In het begin had ik het nog wel vaak heel moeilijk maar een vriend heeft me ook erg geholpen. We hebben veel gepraat en steeds als ik me nutteloos voelde, hamerde hij erop dat ik niet nutteloos was. Dat heeft erg geholpen.” 

Blij met InDifferent
“Het bestaan van InDifferent heeft zeker effect gehad in mijn leven. Ik voel me daar begrepen en gesteund. Dat heeft me zeker geholpen. Dat is ook de reden waarom ik er nog steeds bij ben. En ik wil andere mensen ook het gevoel geven dat ze begrepen worden en dat ze zich gesteund voelen in hun strijd. 

Wat zou je willen je zeggen tegen pesters?
Stop ermee! Sta eens stil bij het feit dat je ontzettend veel emotionele schade bij iemand kunt aanrichten. 

Advies voor mensen die gepest worden
Hou vol! En zoek hulp als je er echt last van gaat krijgen!

En dan nog een laatste vraag: of hij zich kan voorstellen dat mensen die zelf gepest zijn uiteindelijk zelf gaan pesten.
“Ach ja, dat is best mogelijk. Maar toch vind ik het lastig om te snappen. Als je toch zelf een hele nare ervaring hebt op dat gebied, hoe kun je dat anderen aandoen. Ze weten toch hoe vervelend het is?”

Tsja Robin, je hebt helemaal gelijk. Maar dat laat meteen zien hoe ingewikkeld het is om pesten uit de wereld te helpen. Maar jij hebt door het geven van dit interview jouw steentje bijgedragen. Namens iedereen van InDifferent willen we je daar heel erg voor bedanken. You rock Robin!