KUNST

Hier vind je artikelen, interviews en filmpjes waarmee
InDifferent in het nieuws is geweest.

STREETART - SPACE FOR EVERYBODY

Op dinsdag 10 maart kregen  elf leerlingen vrij van hun lessen om in de fietsenkelder een grote muurschildering te maken met als statement: INDIFFERENT, SPACE FOR EVERYBODY! Hiermee heeft InDIfferent een blijvende plek in de school gekregen, die je meteen ziet als je de fietsenkelder binnenkomt!

Tijs, Nout, Sophie, Rosalie, Mathilde en Isabella kwamen met het idee om een kunstwerk op een muur te maken in de kelder. Er was nog precies een muur vrij. Dit was natuurlijk een goed idee! We besloten om er meerdere leerlingen uit verschillende klassen aan te laten werken, zodat het iets van de hele school zou worden. Daarom kwamen Bart, Abel, Thanou , Levi, Ivar en Jelmer erbij, stuk voor stuk jonge kunstenaars. Het thema moest iets worden met vrijheid om te zijn wie je bent. Er werd gekozen voor space, of ruimte, als metafoor voor de vrijheid en ruimte om te zijn wie je wil zijn. 

Uiteraard kregen alle kunstenaars de volledige vrijheid om te maken wat ze zelf bij het thema vonden passen.
We werden geholpen door Connie, die vaker muurschilderingen maakt. En Elmar was er natuurlijk bij. De hele dag is hard gewerkt, het is nog niet helemaal klaar maar we gaan het nog afmaken. helaas is corona er tussendoor gekomen, dus moet het afmaken even wachten. Maar het resultaat is nu al hartstikke mooi! Grote complimenten aan de initiatiefnemers en de kunstenaars! En zodra het af is posten we het hier!

De actrices Blackman en Blokland

WE GAAN HET HEBBEN OVER HAAR

Je hebt verschillende soorten haar. Jouw haar,
mijn haar, goed haar en slecht haar.
Slecht haar? Bestaat ‘slecht haar’ eigenlijk wel?

Door Denise I. uit klas havo 4 op 12 februari 2020

Kroeshaar. Slecht haar?

Op woensdag 12 februari kwam ik daar samen met een groepje van Indifferent achter, in het Stadstheater Arnhem. Theater duo Backman en Blokland gaven ons uitleg over ‘goed haar’ en ‘slecht haar’. ‘Goed haar’ moet het gladde haar voorstellen en ‘slecht haar’ het kroeshaar. Met dit gegeven leidde de voorstelling naar een discussiestuk over racisme waarbij het op een serieuze manier werd verteld, maar ook op een vrolijke manier vol humor.

De zaal zat vol met mensen. Mensen met verschillende haartypen. Kroeshaar, krullen, golven en stijl haar. Het duo legde uit dat er verschillende haartypes waren. Van 1a, het steilst tot 4c, het kroest. Ik keek om me heen en toen pas zag ik de verschillende haar typen duidelijk naar voren komen. Die zal dan vast haartype 2b hebben dacht ik als ik een persoon met golvend haar in de zaal zag. Die heeft dan 4c dacht ik toen ik een vrouw met kroeshaar zag. Het was nieuw voor mij en ik vond het erg interessant om de verschillen in het haar te zien.

Theater duo Backman en Blokland namen ons mee in de geschiedenis van voornamelijk kroeshaar. De andere haartypes weggelaten. De voorstelling werd verteld door middel van liedjes, dialogen, beelden op een beeldscherm en presenteren. Vroeger werd kroeshaar gezien als slecht haar. Het was namelijk slecht door te kammen. Ook zou je als je kroeshaar had een minder goede carrière hebben, mannen zouden niet voor je vallen en modellen met kroeshaar zouden nooit op de voorpagina van een tijdschrift komen te staan.

‘Vroeger zat ik op de bank met mijn oma en moeder en er kwam een model in beeld met blond, stijl haar. Mijn oma en moeder zeiden toen altijd: ‘Dat is pas goed haar’. Mijn Kroes haar was dan fout’, vertelde een van de vrouwen. Zo ging dat bij meerdere mensen met kroeshaar vroeger. Het gevolg daarvan was dat ze het allemaal ging straighten. Je kocht dan haarproducten waar allemaal chemicaliën inzaten die je haar zo stijl en glad mogelijk maakten. Daarnaast begonnen mensen pruiken te dragen, stijlden ze hun haar met een stijltang en voegden ze nepvlechten toe aan hun haar.

Ik herkende mezelf hierin. Zelf heb ik namelijk kroes/krullend haar. Net als de rest van mijn klas wilde ik het stijl hebben en plat dus gingen de haarproducten met chemicaliën een stuk of twee keer mijn haar in. Nu ik er naar terug kijk besef ik dat het harstikke slecht is voor je haar en ik vind het erg schokkend dat er werd gedacht dat mensen met kroeshaar minder kansen zouden hebben dan mensen met glad haar. Bovendien zijn de haarproducten geldverspilling. Zo’n achthonderd euro per jaar.

Het duo wilde duidelijk maken dat iedereen gelijke kansen heeft en dat kroeshaar gewoon goed haar is. Dat alle haar types goed zijn.

Ze hebben een statement bedacht: ’Unity for the community’ die ze aan ons vertelden.

Het publiek stond op en riep samen met de vrouwen ‘unity for the community’. Gebonk als geluidseffect op de achtergrond. Mij maakte het helemaal vrolijk. Hoe deze voorstelling mensen deed meeslepen en liet denken.

Aan het eind van de voorstelling was er nog een nagesprek. Een van de vragen die mij is bijgebleven, is de vraag: ‘Gaan er ook altijd mensen zomaar aan je haar zitten?’

Volmondig riep ik: ‘JA’. Op school had ik weleens in de pauze dat iemand zonder te vragen opeens aan mijn haar ging zitten. Ik draaide dan om en wat er werd gezegd was: ‘’Het is lekker zacht”. Het enige wat ik deed was knikken. Ik wist dan nooit wat ik ervan moest zeggen. Deze ervaring kwam bij zowel iedereen overeen.

Bij het nagesprek kwam ik erachter dat iedereen die in de zaal zat met kroeshaar of krullen blij was met het haar wat ze nu hadden. Dat was ook wat het theater duo wilde bereiken.

Theater duo Backman en Blokland, twee vrouwen die hebben duidelijk gemaakt dat elk haar goed is en slecht haar niet bestaat. Een top avond waar veel is geleerd en gelachen.

Esiri Erheriene-Essi - Agressive Politeness

Your voice matters

Door Ariana M. uit vwo 4 op 9 maart 2019

De positie van vrouwen in de samenleving is tegenwoordig een van de grootste discussies. Overal ter wereld komen vrouwen op voor hun rechten zoals gelijke beloning en economische zelfstandigheid. #Metoo bijvoorbeeld is een beweging tegen seksuele intimidatie, aan- randing en seksuele misbruik. Op de internationale vrouwendag was er daarom ook een expositie genaamd Your Voice Matters in Arnhem over de rol van de vrouw in de maatschappij. Wij, als InDifferent, waren daar natuurlijk ook aanwezig. Je kon er kunstwerken zien van 12 kunste- naars afkomstig uit diverse werelddelen. Het thema ́de positie van vrouwen in het verleden en nu` stond centraal. De kunstenaars willen met hun werk de onderwerpen als seksueel geweld, rollenpatronen, uitsluiting en migratie duidelijk maken. Your Voice Matters doet hier- door ook mee aan de landelijke herdenking van 100 jaar vrouwenkies- recht in Nederland. 

Dit bovenstaande kunstwerk was absoluut mijn favoriet van de gehele
expositie. Het valt erg op door de kleuren die gebruikt
zijn en van ver af ziet het eruit als een vrolijk schilderij. Maar als je het van wat dichterbij bekijkt zie je dat het al een heel stuk serieuzer wordt. Het geeft een beeld op racisme die Surinamers in de jaren 70 ondervonden in Nederland. Op de achtergrond zie je allemaal foto’s uit de krant van de Amerikaanse Black Panther Party, een
Afro-Amerikaanse politieke organisatie. Het meest opmerkelijke is dat ik dacht dat dit kunstwerk over het nu ging en niet 40 jaar geleden. Omdat er nog steeds veel racisme bestaat in onze wereld, wat erg teleurstellend is.