Jesser: Hoe een slachtoffer van pesten zelf een pestkop werd.

Relaxt komt hij het klaslokaal waar we hebben afgesproken binnen lopen. Leuke gozer, stoere kledingstijl en coole haren. Gewoon een prima brugklasser van 13 jaar. Laten we hem voor het gemak even Jesser noemen. Zijn echte naam is anders maar voor dit verhaal  hebben we hem deze naam gegeven. Iets met privacy enzo. Jesser appte ons dat hij op de basisschool iemand was die andere kinderen heeft gepest. En daar wilde hij wel over vertellen. Wauw, wat stoer dat hij daarover durft te praten, dachten wij.  Want ja, dat is vast niet iets waar je trots op bent.  Meteen een afspraak gemaakt.

En daar zit ie dan, tegenover Elmar van InDifferent die het interview afneemt. Jesser roert in zijn kopje thee als hij begint te vertellen. Hij vertelt dat hij geboren is in Amsterdam, op zijn vierde naar deze regio is verhuisd en binnen 8 jaar op vier verschillende basisscholen heeft gezeten. En nu zit hij op het Dorenweerd College en heeft het daar prima naar zijn zin. Hobby’s? Voetbal, een potje basketbal en Netflix films kijken. 

Vier basisscholen in acht jaar tijd
“Ik had altijd veel problemen met andere kinderen en met de leraren. Ik was eigenwijs en ik vond het gewoon niet leuk op school. En als ik het niet leuk op school vond, dan stopte ik met werken en deed niet zo veel meer. Dan verhuisde ik naar een andere school om het daar opnieuw te proberen. Maar op die volgende school herhaalde de geschiedenis zich: weer problemen met andere kinderen en met leraren. En zo heb ik dus op vier verschillende basisscholen gezeten”

Van gepest worden naar zelf pesten
Verder in het gesprek vertelt Jesser dat hij niet alleen zelf een pestkop is geweest, maar dat hij zelf óók gepest is tijdens de jaren op de basisschool. Hij zegt hierover: “Ze zeggen wel eens dat mensen die zelf gepest zijn, later ook zelf gaan pesten. Dat is precies wat er met mij gebeurd is. Ik ben tot en met groep 6 van de Basisschool gepest en daarna ben ik zelf gaan pesten.”

Waarom ik gepest werd? Er volgt een lange stilte. “Goeie vraag…ik weet het niet. Ik denk dat de meeste kinderen eigenlijk geen idee hebben waarom ze gepest worden. Om de meest stomme redenen eigenlijk. Mijn moeder had bijvoorbeeld voor mijn verjaardag cup cakes gebakken die een beetje zwart waren aan de onderkant, en tijdens het trakteren werd ik daarom uitgelachen en gepest. Nou ja, dat soort stomme dingen…”

“Op een van de scholen waar ik op heb gezeten was er zeg maar een ‘hoog testosteron gehalte’. Allemaal jongens die de stoerste van de school wilden zijn. En toen ik weer eens door een van de jongens werd gepest, zei mijn moeder zoiets van: dan moet je ‘m een keer voor zijn bek slaan, dan houdt ie er wel mee op.  Ze zal het niet zo letterlijk hebben gezegd, maar mijn moeder is wel zo’n type van ‘oog om oog, tand om tand’. Met andere woorden: Als jou iets wordt aangedaan, dan doe je het gewoon terug. Nou, dat heb ik dus toen maar gedaan.”

Pesten als zelfverdediging
“Ik begon het op een gegeven moment ook nog leuk te vinden, dat pesten en dat slaan. Want toen ik terug begon te meppen, stopte het pesten. Het werkte dus! En ik merkte dat ik even sterk was als zij (ik was ook wat groot voor mijn leeftijd, dat hielp). Ik voelde dat ik meer ‘macht’ kreeg en dat mijn ‘zelfverdediging’ werkte.” 
Het pesten was gestopt, maar een pestkop was geboren…

Verdrietig en gevoelloos
Hoe het voelde om gepest te worden? Jesser denkt na, hij neemt een slokje thee en zoekt duidelijk naar woorden die kunnen weergeven hoe hij zich voelde toen hij gepest werd. “Tsja, het is eigenlijk heel raar hoe dat bij mij ging. Weet je, ik werd een bepaalde periode zo erg gepest dat ik er ook wel weer aan gewend raakte. Je went op een gegeven moment aan het feit dat je gepest wordt en hoe verdrietig je daarvan wordt. Dan wordt dat je soort van ‘nieuwe normaal’ dat je je continue redelijk verdrietig voelt. Het lijkt ook wel beetje op gevoelloosheid. Iets tussen gevoelloos en verdrietig in. Zoiets.  Gelukkig is dat voorbij. Heel soms komt dat gevoel weer terug, als er iets erg is gebeurd bijvoorbeeld.” 

Karma-dingetje
Elmar vraagt vervolgens: Maar waarom ben je zelf gaan pesten als je weet hoe verdrietig dat voor iemand kan zijn? Was je je daar bewust van?
“Nee, niet echt. Ik vond het meer een ‘karma-dingetje’: zij hebben mij jarenlang gepest en daarna heb ik hun gepest. Misschien als een soort van wraak. Ik ging op school ook kinderen gewoon slaan en uitschelden als ik merkte dat zij andere kinderen aan het pesten waren. Tot bloedens toe. Er werd toch nooit opgelet op het schoolplein, dus ik kwam er bijna altijd wel mee weg. Op een paar keer na..”

Spijt?
“Eeeehhhhhhhm, ja en nee. Ik snap echt wel dat ik mensen pijn heb gedaan maar het heeft er wel voor gezorgd dat ik het nu niet meer doe.” Ik ben nu blijer, dat helpt. Tot een paar maanden geleden had ik niet veel vrienden. Dus ja, dan kon ik net zo goed gaan pesten omdat toch niemand me leuk vond. Nu zitten er een paar vrienden van de basisschool ook in de brugklas en dat helpt! “ 

Op de vraag of InDifferent ook te maken heeft met het feit dat hij zich wel happy voelt op school zegt Jesser: “Ja, ik vind het fijn dat er een plek op school is waar iedereen naar toe kan gaan met problemen die daar opgelost kunnen worden. Je ontmoet daar ook mensen die je kunnen helpen. Er hoeft er maar eentje tussen te zitten waarmee het klikt, en je hebt er weer een vriend bij. 

Stop energie in jezelf!
Elmar stelt hem de één-na-laatste vraag: heb je nog een boodschap voor de pestkoppen in deze wereld? Het wordt stil en je hoort zijn hersens bijna kraken. Hij wil iets zeggen wat er toe doet, zegt ie. Hij zoekt naar een soort van cliché… maar dan anders. Slokje thee, nog een stilte en dan rolt er ineens iets prachtigs uit zijn mond: “Pesters, denk eens na over waarom je aan het pesten bent. Komt het omdat je zelf gepest bent? Komt het omdat je ergens onzeker over bent? De energie die jij in anderen stopt om ze naar beneden te halen, kun je beter in jezelf stoppen om jezelf naar boven te duwen.”
Wauw, wat een wijsheid!

Het advies van Jesser aan slachtoffers van pesten.
Jesser denkt weer lang na als deze vraag aan hem gesteld wordt. Tsja, wat moet je mensen nou voor een advies geven als ze gepest worden. “Goeie vraag…nou in ieder geval niet hoe ik het heb aangepakt” 

En dan komt er na eventjes denken weer een mooi en bovenal wijs advies uit zijn puberbrein tevoorschijn: “Trek het je niet aan als je gepest wordt. Dat is super moeilijk, dat weet ik. Maar eigenlijk heeft pesten alleen maar effect op je als jij het effect op je laat hebben! Als je jezelf omringt met mensen die jou waarderen zoals jij bent, je een beetje bij hen in de buurt blijft en met hen afspreekt, dan komt het vast wel goed.”

Wat een mooie woorden. En dan ben je ‘nog maar ‘ 13 en zit je in de brugklas…Lieve ‘Jesser’,  wat ben jij een topper dat je dit met ons wilde delen! Namens InDifferent heel erg dankjewel voor dit mooie interview.